Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)


Free download. Book file PDF easily for everyone and every device. You can download and read online Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) file PDF Book only if you are registered here. And also you can download or read online all Book PDF file that related with Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) book. Happy reading Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Bookeveryone. Download file Free Book PDF Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) at Complete PDF Library. This Book have some digital formats such us :paperbook, ebook, kindle, epub, fb2 and another formats. Here is The CompletePDF Book Library. It's free to register here to get Book file PDF Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Pocket Guide.
Henri Focillon (1881-1943)

RO Etat d'usage, Couv. Seller Inventory RO More information about this seller Contact this seller Published by Alcan Paris-Nse Bruxelles Condition: Moyen. Seller Inventory G Broche, sous jacquette d'editeur originale, Ces deux premiers tomes de la collection "Oeuvres de Henri Pirenne" contiennent toutes les etudes d'Henri Pirenne sur les villes et les institutions urbaines.

About this Item: Seller Inventory C Item added to your basket View basket. Proceed to Basket. View basket. Continue shopping.

ADVERTISEMENT

Title: les villes et institutions urbaines. Results 1 - 14 of Search Within These Results:. Les villes et les institutions urbaines. Tome I. Les Villes et les Institutions urbaines. Tome 2 seul. Seller Image. Les Villes et les Institutions Urbaines.


  • They Were All Real Love Goddesses Part 5 (Les finds a surprise at the end of his Journey !!!!).
  • Understanding the Holy Spirit:The Holy Spirit Made Easy;
  • La girouette ou limpossible mariage (Écrire lAfrique) (French Edition).

Tome I et II. Pirenne, Henri Published by Alcan - N. Pirenne, Henri: Published by Paris [etc. TOME I. Villes et institutions urbaines. Create a Want Tell us what you're looking for and once a match is found, we'll inform you by e-mail. Create a Want BookSleuth Can't remember the title or the author of a book?

Our BookSleuth is specially designed for you. En anticipeerden de drie torens van de Sint-Niklaaskerk, het Belfort en de Sint-Baafskathedraal niet al op de vermetelheid van de wolkenkrabbers van Manhattan? De hele stadsomgeving een interieur waar generaties aan hadden gewerkt, vierkante meter voor vierkante meter, centimeter voor centimeter — de belichaming van de kundigheid en de ijver van bouwmeesters, metselaars, timmerlui, steensnijders en van beroepen waarvan wij de naam niet eens meer kennen.

Gent — een totaalkunstwerk, door de eeuwen heen gebouwd, telkens weer onderbroken, verder gebouwd, verfijnd, geslepen als een juweel. Maar dan zijn er toch verrassingen waar ook ervaren stadsreizigers niet op voorbereid zijn, en schokken die je op heel nieuwe gedachten brengen en je op een heel andere manier naar de stad doen kijken. Het was mij niet bekend dat Henri Van de Velde, een van de belangrijkste en elegantste Europese architecten en designers van de twintigste eeuw, in Gent had gebouwd, en dan nog wel een eminent gebouw dat boven de stad uitrijst: de Boekentoren van de universiteit.

Henri Van de Velde staat bij ons bekend als de architect van het Nietzsche-archief in Weimar, als vriend van de mecenas Harry Graf Kessler, als de ontwerper van Villa Esche in Chemnitz en van luxueuze woningen in Brussel. Als een van de architecten die met hun eenvoudige en heldere lijn de overgemeubileerde en eclecticistische wereld van de late negentiende eeuw binnenraasden en een nieuwe stijl aankondigden. Als iemand voor wie ook de Jugendstil slechts een overgangsfase naar het functionalisme en het rationalisme van de twintigste eeuw was, waarin schoonheid van het materiaal en functie zelf naar voren traden en stijlbepalend werden.

Henri Van de Velde was een vormpionier van de late negentiende eeuw, die tot ver in de twintigste eeuw de weg wijst, op gelijke voet met Adolf Loos, Peter Behrens, Bruno Taut, Fjodor Sjechtel. Ik zag het gebouw voor het eerst als model in het stadsmuseum van Gent. Daar stond het in een aparte, volledig witte ruimte: het stelde een vierenzestig meter hoge toren met vierentwintig verdiepingen voor, uitrijzend boven een ver uitstekende, twee verdiepingen tellende vleugel die rond een binnenplaats was gebouwd en waar de receptie, de administratie maar vooral de leeszalen in waren ondergebracht.

Met zijn laconieke lijnen had het model wat weg van een architectuurtekening zoals we die uit de catalogi van het Bauhaus kenden. Alleen, het was geen architectuurtekening, maar de voorstelling van een werkelijk uitgevoerd gebouw. Je hoefde alleen maar naar buiten te gaan, de stad in.

Read PDF Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)

De Boekentoren is vanaf veel punten in de stad te zien, niet alleen door zijn hoogte, maar omdat hij op het hoogste punt van de stad staat: op de Blandijnberg, een traditionele arbeiderswijk waar tegenwoordig veel studenten en immigranten wonen. Als je van de Leie komend langs de universiteitsgebouwen de berg oploopt, zie je dat de Boekentoren als het ware op een vlak, horizontaal plateau staat dat aan de langste zijde voorzien is van loodrechte ramen in rijen naast elkaar, en aan de voorzijde van een halfrond trappenhuis dat typisch is voor het Bauhaus.

Boekentorens waren voor de tijd waarin Van de Velde zijn opdracht kreeg — in — nog volstrekt niet vanzelfsprekend. Te groot schenen de problemen van het boekentransport, van het bewaren en van het beschermen tegen vuur en water. Bij een rondleiding kun je tegenwoordig in de keldergewelven de honderdtachtig stalen draagbalken zien waar het hele bouwwerk op steunt. De meer dan drie miljoen boeken van de universiteitsbibliotheek zijn thans in reservedepots ondergebracht, maar onder de hoofdvleugel werden al nieuwe, meerdere verdiepingen tellende depots gebouwd, en dit volgens de allernieuwste veiligheidsvoorschriften.

En ondanks de bezwaren die vanwege de duidelijk zichtbare technische en logistieke problemen al in de bouwtijd tussen en werden geopperd, is dit een sensationeel bouwwerk dat aan de stad van de drie torens een vierde toren schenkt, die aan de skyline van Gent een nieuwe verticale lijn heeft toegevoegd. Het is waar dat de toestand van het gebouw in de laatste jaren de versplinterde ruiten in de drie rijen van onder naar boven doorlopende ramen en de waarschijnlijk door gebrekkig materiaal en verwering veroorzaakte oneffenheid van de bekleding afbreuk doet aan het monumentale karakter ervan, maar het is niet moeilijk om je voor te stellen hoe het weer tot zijn recht zal komen zodra de peperdure renovatie — ze wordt geschat op zeventig miljoen euro — afgerond zal zijn.

Het gebouw is doorzichtig — met veel glas, naar buiten toe en naar de binnenplaats —, bijna overal is er daglicht; de gangen zijn helder, deuren en deurkozijnen zijn in een harmonische kleur: eik. Raamkozijnen, deuren, trapleuningen zijn uitgevoerd in de kleur van de art deco-tijd — zwart gelakte ijzer- of chroomlijsten. Dat de ruimte was bedoeld als een plaats voor academische gezelligheid, voor geleerde voordrachten alsook voor gecultiveerd amusement, dat valt opnieuw af te lezen aan de gedegen inrichting — tropische houtsoorten, trappen in zwart marmer, chromen trapleuningen —, maar ook aan een reusachtige biljarttafel, waarvan niemand vandaag nog kan zeggen hoe hij over de smalle trappen of met de lift hierheen gebracht kon worden.

In de Tweede Wereldoorlog diende het hoogste punt boven de stad als waarnemingstoren van de Duitsers, maar kennelijk overleefde de toren het oorlogsgebeuren bijna ongedeerd. Het stadsgedeelte waarboven de Boekentoren zich verheft, heeft nog andere gebouwen die wijzen op een historische laag die gewoonlijk niet met het — door de middeleeuwen en de renaissance gevormde — beeld van Gent wordt geassocieerd: het Nieuw Circus waarvan het tentdak van ver zichtbaar is, een redactiegebouw dat met een tot aan de straat uitstekende, glazen voorbouw de moderne stijl van de jaren twintig oproept, maar ook het volkshuis De Vooruit met zijn theaterzalen en restaurants dat nog voor de Eerste Wereldoorlog werd geopend even verderop en zeer de moeite waard voor de moderne kunst van de jaren twintig is ook het art deco-zwembad Van Eyck aan het Veermansplein.

Gent zou zich met dit quintessential image , met deze signature , zoals we uit de onderzoeken van Bruno Notteboom weten, als stad van een grote traditie presenteren, maar ook als een moderne stad.

« Les 93 imposteurs ». Henri Pirenne et la communauté académique allemande de 1914 à 1919

Dit beeld werd in heel Europa en de wereld verspreid via de toeristische gidsen voor de wereldtentoonstelling, via postkaarten, folders, hotelreclames, en vond zo ingang in het collectieve geheugen. Gent was in het laatste jaar voor het begin van de Eerste Wereldoorlog een schouwtoneel van internationale krachttoeren, en van een heruitvinding van een oude, traditierijke stad in het tijdperk van de moderniteit. Gent kon zich daardoor meten met de spectaculaire wereldtentoonstellingen van Chicago en Parijs, met stedenbouwkundige gevolgen die je tot op vandaag kunt zien. Als de bloemenhal in niet was afgebrand, dan was het vandaag waarschijnlijk de meest bezochte plek in het Citadelpark geweest.

In plaats daarvan zijn andere bouwwerken te bewonderen: het Museum voor Schone Kunsten met zijn wonderbaarlijk invallend daglicht en de uitgelezen verzameling Vlaamse schilderkunst, het Miljoenenkwartier en de voor Gent eerder atypische Jugendstil-bebouwing ten zuiden van het terrein van de wereldtentoonstelling — het huidige Citadelpark —, en niet in het laatst het station Sint-Pieter, vanwaar de miljoenen bezoekers het terrein van de tentoonstelling bereikten.

De Belgen niet enkel als imagined community , maar als railway community — nation building tevens als het resultaat van infrastructuur, verkeer en communicatie. Maar dat is natuurlijk een vergissing die een buitenlandse bezoeker gemakkelijk kan maken: Gentse professoren zoals de in heel Europa bekend geworden historicus Henri Pirenne behoorden tot de eerste slachtoffers van de Duitse inval.

Ghent – a European Panorama. Henri van de Velde, Edmond Sacré, Henri Pirenne

Henri Pirenne, de belangrijkste Belgische historicus van zijn tijd, was door de oorlog in velerlei opzichten getroffen. Zijn geval trok de aandacht van de internationale wetenschappelijke gemeenschap en vormde het onderwerp van het in verschenen boek The Imprisonment of the Ghent Professors, a Question of Might and Right: my Reply to the German Legation in Stockholm van de Deense filoloog Kristoffer Nyrop De zoektocht naar de oorzaken voor de uitbraak van het geweld en van de Europese catastrofe hield hem voor de rest van zijn leven bezig.

Zijn oorlogservaring had echter ook een zware impact op zijn methode en perspectiefontwikkeling als historicus. Hij sprak de overtuiging uit dat al te grote specialisatie en een gebrek aan zelfreflectie vooral in de Duitse wetenschappelijke wereld nationalistische en racistische arrogantie in de hand hadden gewerkt. Dit geldt nog veel meer voor de Tweede Wereldoorlog, waarin Belgen met honderdduizenden tegelijk voor dwangarbeid naar Duitsland werden getransporteerd en duizenden van hen in de kampen omkwamen.

Henri Pirenne is in gestorven en heeft de Tweede Wereldoorlog niet meer meegemaakt. Maar Pirenne is nog op een andere, fundamentele manier, los van de universiteit, met de stad Gent verbonden. Beslist hebben ook hier opnieuw elementen uit zijn eigen levensverhaal een rol gespeeld, zoals bijvoorbeeld zijn afkomst uit de familie van een Waalse textielfabrikant, waardoor hij van thuis uit vertrouwd was met de geschiedenis van de lakenindustrie, en vermoedelijk ook het feit dat hij zich al vroeg bezighield met de regionale geschiedenis van Luik en Dinant.

Maar heel zeker was zijn werkplaats de universiteit van Gent, in het midden van de stad Gent — het ideale oord van reflectie, het laboratorium waar zijn historische verbeeldingskracht werd geschoold. Er ontstaat een contrast met de rest van het continent dat aan het Engeland van de 18e en 19e eeuw doet denken.

Hier vond hij de sociale milieus, de stedelijke ruimtes, de architectonische en artistieke manifestaties van alle processen die hem als historicus tot aan het einde van zijn leven fascineerden. De verkeerswegen bijvoorbeeld, de kanalen en de havens in het rivierlandschap van Schelde, Rijn en Maas.

De burcht bijvoorbeeld, die bescherming bood en de kern van de nederzetting vormde. Hier trof hij de marktplaatsen aan waar de beurzen en jaarmarkten werden gehouden en waar de internationale handel met verre landen werd geregeld. In de kerkelijke gebouwen — de kathedralen, de kloosters en begijnhoven — vond Pirenne de uitdrukking van de geestelijke macht, en in de gebouwen van de burgerlijke gemeenschap — rechtbanken, ziekenhuizen, gevangenissen, lakenhallen, beurs, balans — zag hij de belichaming van de wereldlijke macht.

Iedere periode had in de straten en steegjes van de stad haar artistieke sporen achtergelaten, iedere voorgevel getuigde van de historische conjuncturen van welstand of verval. De onderzoeker vond hier de oneindig rijke stof, het oneindig gedifferentieerd materiaal, de uiterst subtiele vormen waarop zijn hele analytische kracht zich kon concentreren.

Het was niet alleen de invloed van Karl Lamprecht of Marc Bloch, de pioniers van een multidisciplinaire geschiedschrijving die Pirenne goed had gekend en wier werk hij zeer had gewaardeerd; het was ook de onmiddellijke ervaring van de complexe stedelijke wereld die Pirenne — daarin niet erg verschillend van zijn Nederlandse collega Johan Huizinga — tot een meester van de moderne cultuurgeschiedenis deed uitgroeien.

Als het waar is dat de verkenning van steden steeds in je hoofd begint, dan zijn Pirennes klassieke studies, die vandaag nog in telkens nieuwe edities in de boekhandels te vinden zijn, de beste leidraad. Je kunt ermee ook naar het stadsmuseum van Gent gaan, dat in de Bijloke op het terrein van een groot voormalig klooster- en hospitaalcomplex werd ingericht.

De eerste ruimte toont een stadsmodel en een kaart van de stad waarop je kunt rondwandelen en straten en huizen in ogenschouw kunt nemen; een plezier voor kinderen, maar ook voor volwassenen die in het museum een perfecte illustratie van de Gentse geschiedenis vinden — met kaarten, documenten, archeologische vondsten vanaf het vroegste begin van de menselijke nederzetting tot het heden.


  • Rhapsody of Realities November 2013 Edition?
  • The Top 100 Dreams: The Dreams That We All Have and What They Really Mean.
  • Shopping Cart.
  • The original lists of persons of quality; emigrants; religious exiles; political rebels;.
  • Les Villes Et Institutions Urbaines by Pirenne Henri.
  • Academic Bibliography.

Brussel is dichtbij, niet eens een uur met de trein verwijderd. Je komt aan op een station dat op dit moment een bouwwerf is.

Stolen Child

Gent vindt weer eens, zoals vroeger al, aansluiting bij het tempo van de tijd, deze keer bij het netwerk en het tempo van de hogesnelheidstreinen. Gent en de andere steden in de delta zijn nu in de buurt van de hoofdstad van de Europese Unie komen te liggen. Voor de volksvertegenwoordigers, ambtenaren, functiebekleders, secretarissen, diplomaten, die in de multiculturele samenleving van Brussel aankomen, is er nauwelijks een plek waar ze zich op een net zo aangename en uitdagende manier een beeld van de wording van het moderne Europa kunnen vormen.

Ze kunnen hier ook leren dat de eenmaking van Europa niet alleen door ervaringen van catastrofen wordt aangedreven, maar ook door de kracht en pracht en schoonheid van zijn steden. Net in tijden van crisis en schijnbare moeheid redden de Europeanen het niet zonder de inspiratie die uitgaat van steden zoals Gent. Dankwoord : Dit essay over Gent had niet geschreven kunnen worden zonder de uitnodiging van Xander Stroo van het Vlaams-Nederlands Huis deBuren om naar Gent te komen, en ook niet zonder de gastvrijheid van Christine De Weerdt, de directrice van het Gentse stadsmuseum. Een blik op het moderne, zich steeds verder ontwikkelende Gent kreeg ik door een intensieve wandeling met de heer Frank Beke.

Zij nam deel aan de transnationale master Literair Vertalen, een samenwerking van de K. Leuven en de Universiteit Utrecht. Aan het eind van haar studie won ze een talentbeurs literair vertalen, mogelijk gemaakt door het Vlaams Fonds voor de Letteren, waarmee ze onder begeleiding van een ervaren literair vertaler aan een eigen vertaling kan werken.

Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)
Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)
Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)
Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)
Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)
Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)
Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)
Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition) Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)

Related Oeuvres de Henri Pirenne (French Edition)



Copyright 2019 - All Right Reserved